สำหรับคนที่แต่งงานแล้ว หรือกำลังจะแต่งงาน, หรือยังไม่ได้แต่ง

Posted on Updated on

ในวันแต่งงานของผม ผมจูงมือภรรยาของผมในอ้อมแขน รถแต่งงานจอดหน้าที่พักของเรา เพื่อนเจ้าบ่าวบอกผมว่า ผมควรจะอุ้มเธอเข้าไปในบ้าน ดังนั้นผมจึงทำตาม เธอเขินอายในอ้อมแขนผม ผมช่างเป็นเจ้าบ่าวที่มีความสุขที่สุดในโลก… นี่เป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้วสิบปี… ในวันถัดๆ มาทุกอย่างก็เหมือนเดิม เรามีลูกด้วยกัน…ผมทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะหาเงินมาจุนเจือครอบครัว… เมื่อเราเริ่มมีฐานะที่ดีขึ้น… ความห่างของเราก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน…

ทุก ๆเช้าเราออกจากบ้านไปด้วยกันแล้วก็ถึงบ้านเวลาเดียวกัน ลูกเราเรียนที่โรงเรียนใกล้บ้าน ดูเหมือนความรักของเราช่างน่าอิจฉายิ่งนัก… แต่แล้วความสงบสุขก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างมิได้คาดหมาย….

แต่งงาน

เจนเข้ามาในชีวิตของผม …. ผมยืนอยู่ที่ระเบียงบ้าน… เจนเข้ามาสวมกอดผมจากด้านหลัง.. หัวใจผมเต้นแรงด้วยความรัก… ที่นี่…เป็นอพาร์เมนท์ที่ผมซื้อให้เธอ…เธอบอกว่า คุณเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทุกคนถวิลหา… คำพูดของเธอทำให้ผมนึกถึงภรรยาผม… ตอนที่เราแต่งงานกันใหม่ ๆ ..เธอบอกว่า วันที่คุณประสบความสำเร็จ ผู้ชายอย่างคุณจะมีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้ามาหา… ผมเริ่มรู้สึกลังเล… ผมรู้ว่าผมกำลังทรยศภรรยาผม… แต่ผมก็ได้ทำลงไปแล้ว…. ผมปลีกตัวออกจากเจน “วันนี้คุณไปเลือกเฟอร์นิเจอร์เองแล้วกันน๊ะ ผมต้องเข้าออฟฟิศ”… แน่นอน… เธอไม่ค่อยพอใจนัก เพราะผมสัญญากับเธอว่าเราจะไปด้วยกัน… ในตอนนั้น…ความรู้สึกถึงการหย่าร้างเริ่มวิ่งเข้ามาในความคิดผม….ทั้งที่จริงๆ แล้วผมไม่เคยมีความคิดนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

แต่ผมก็พบว่าเป็นเรื่องยากที่จะบอกกับภรรยาของผม…. ไม่ว่าผมจะพูดกับเธอดีสักเพียงใด… เธอจะต้องเจ็บปวดใจอย่างแน่นอน… จริง ๆ แล้วเธอเป็นภรรยาที่ดีมาก… ทุก ๆ เย็นเธอจะวุ่นวายกับการทำอาหาร..ในขณะที่ผมนั่งอยู่หน้าทีวี ทานอาหารเสร็จเราก็นั่งดูทีวีด้วยกัน… หรือ… ถ้าผมจะเลือกเป็น… นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์…. มองเรือนร่างอันงดงามของเจน… ช่างเป็นอะไรที่หน้าฝันถึงเสียจริง

ผมร่างสัญญาการหย่าร้างขึ้น…ระบุว่า..เธอเป็นเจ้าของบ้าน…ทุก ๆ อย่างในบ้าน ทั้งรถ… หุ้นบริษัท 30% ผมยกให้เธอหมด…. เธอเหลือบมองกระดาษที่ผมร่างขึ้น…แล้วฉีกมันทิ้ง…มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น…ผู้หญิงที่ผมอยู่ด้วยมาเป็นร ะยะเวลาสิบปีกลายเป็นคนแปลกหน้ากันภายในหนึ่งวัน…ผมไม่สามารถคืนคำที่ผมพูดไปได้…เธอร้องไห้ด้วยความเสียใจอย่างท ี่สุด…สำหรับผมแล้ว…การร้องไห้ของเธอเหมือนเป็นการปลดปล่ยยความสับสนของตัวผมเอง…หลังจากที่ผมกลุ้มใจกับการตัด สินใจครั้งนี้ของผม..ในที่สุด…มันก็เป็นรูปธรรมขึ้นมาจริง ๆ เสียที

แต่งงาน

คืนนั้น…ผมกลับถึงบ้านด้วยเวลาดึก…เห็นเธอเขียนอะไรบางอย่างบนโต๊ะ..ผมหลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความเพลีย…ผมตื่น ขึ้นมาอีกทีแล้วพบว่า…เธอเขียนเงื่อนไขการหย่าร้างว่าเธอไม่ต้องการสิ่งใดจากผม…แต่เธอต้องการให้ผมให้เวลาเธอหนึ ่งเดือนเพื่อตั้งตัวสำหรับการหย่า…และในช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือนนั้นทุกอย่างต้องดำเนินไปตามปกติ…ด้วยเหตุผลที่ว่ าเธอต้องการให้ลูกจบการศึกษาซึ่งกำลังจะมาถึงเสียก่อน..เธอไม่อยากให้ลูกต้องเห็นความล้มเหลวในการแต่งงานของพ่อแม่ก่ อนเวลานั้นจะมาถึง…รัชต์..คุณจำได้มั๊ย…วันที่เราแต่งงานกัน…คุณประคองชั้นไว้ในอ้อมกอดในวันที่เราเข้าเรือนหอ ..ผมพยักหน้า..นั่นเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของชั้น…ชั้นมีเรื่องขอร้อง…ชั้นอยากให้คุณประคองชั้นไว้ในอ้อมกอดจา กห้องนอนไปถึงด้านล่างทุกวันนับจากวันนี้ไปจนถึงวันที่เราต้องแยกจากกัน ผมยอมรับด้วยความเต็มใจ…ผมรู้ดีว่าเธอคิดถึงวันดีๆ เหล่านั้น…และเธอต้องการให้ชีวิตการแต่งงานเธอจบลงด้วยความทรงจำที่ดี
ผมบอกเจนถึงเงื่อนไขที่ภรรยาผมตั้งขึ้นในการหย่าร้าง…เธอหัวเราะถึงความไร้สาระของเงือนไข….ภรรยาผมบอกกับผมว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม…เธอจะต้องยอมรับผลของการหย่าร้างให้ได้…คำพูดของเธอทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ ง….เราไม่ได้ถูกต้องตัวกันเลยนับแต่วันที่ผมขอเธอหย่า…ความจริงเหมือนจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกันด้วยซ้ำไป…พอถึงวันที่ผ มประคองเธอลงจากห้องวันแรก…มันจึงทำให้ผมทำตัวไม่ถูก…ลูกชายเราตบมือแล้วพูดด้วยความดีใจว่า ว้าว… วันนี้พ่ออุ้มแม่ลงจากห้องด้วย….มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น……เธอบอกว่าอย่าบอกลูกเราถึงเรื่องของเรา…ผม พยักหน้า…ด้วยความรู้สึกผิดอย่างเต็มเปี่ยม…ผมขับรถไปส่งเธอที่ป้ายรถเมล์..แล้วเลยไปออฟฟิศ

วันถัดมา…ความรู้สึกขัดเขินเริ่มน้อยลงไป…เธอซบบนอกผม…เราใกล้ชิดกันมากจนผมได้กลิ่นน้ำหอมของเธอ…ผมถึงได้ตร ะหนักว่า….เธอไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไปแล้ว…เธอเริ่มมีริ้วรอยบนใบหน้ามากขึ้น

ในวันที่สาม…เธอกระซิบบอกผมว่าสวนกำลังรื้ออยู่ให้เดินระวังด้วย…

ในวันที่สี่…มันช่างเหมือนกับว่าเราเป็นคู่รักที่หวานชื่นมาก…ภาพของเจนเริ่มเลือนลางไป…

วันที่ห้าและหก..เธอคอยเตือนผมในเรื่องเล็กๆน้อยๆ เช่นเธอวางเตารีดไว้ที่ไหน..ผมควรจะระวังอะไรบ้างตอนทำอาหาร…และอื่นๆ อีกมากมาย…ความสนิทสนมของเราเพิ่มมากขึ้นทุกที…ผมไม่ได้บอกเจนถึงเรื่องนี้เลย…

ผมรู้สึกว่าผมอุ้มเธอง่ายขึ้นทุกวันโดยไม่ได้สังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเธอเลย…หรือบางทีคงเป็นเพราะผมแข็งแรงข ึ้น…แต่แล้วผมก็พบว่ามันไม่ใช่อย่างที่ผมคิด…เป็นเพราะว่าเธอผอมลงจนไม่สามารถใส่เสื้อผ้าเดิมได้..นั่นต่างหากที ่ทำให้ผมอุ้มเธอได้ง่ายขึ้น ผมรู้ดีว่าเธอพยายามซ่อนความขมขื่นเอาไว้… ลูกของเราร้องขึ้นว่า พ่อได้เวลาอุ้มแม่แล้วน๊ะ…สำหรับลูกแล้ว…การได้เห็นพ่ออุ้มแม่เป็นภาพที่เขามีความสุขที่สุด….เธอเอื้อมมือไปกอ ดลูกไว้แน่น…ผมทนมองภาพนั้นไม่ได้จริง ๆ ผมกลัวว่าผมจะเปลี่ยใจในวินาทีสุดท้าย

และแล้ววันสุดท้ายก็มาถึง….ผมอุ้มเธอไว้ในอ้อมกอด…เท้าผมแทบจะก้าวไม่ออก……เธอบอกกับผมว่า…ความจริงแล้ว… ชั้นอยากให้คุณอุ้มชั้นไปจนเราแก่เถ้า…ผมกอดเธอแน่น…และผมก็ตระหนักว่า..ชีวิตคู่ของเราขาดการดูแลเอาใจใส่ซึ่งกั นและกัน…ผมขึ้นรถทันทีเพื่อจะไปยังจุดหมายใหม่..ผมลังเลเล็กน้อย..แต่ในที่สุดแล้ว..ผมก็มาพบเจนจนได้….เธอเปิดปร ะตูออก…ผมบอกเธอว่า เจน..ผมขอโทษ…ผมจะไม่หย่า….เธอมองหน้าผม แตะหน้าผากผม..คุณสบายดีหรือเปล่า

เจน…ผมขอโทษ…ผมขอโทษจริง ๆ… ผมจะไม่หย่ากับภรรยาผม…ชีวิตการแต่งงานของเราน่าเบื่อมันเป็นเพราะเผมไม่ได้ให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กน้อย…ผ มขาดการเอาใจใส่ในตัวเธอ….มันไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้รักกัน….ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว….ว่าตั้งแต่วันที่ผมอุ้มเ ธอเข้าบ้าน…เธอมีลูกให้ผม…ผมควรจะประคองเธอไปจนแก่… เจนตบหน้าผมอย่างแรงและกระแทกประตูใส่ผม….ระหว่างทางกลับบ้านผมแวะร้านดอกไม้…. พนักงานขายดอกไม้ถามว่าจะเขียนว่าอะไร…

.ผมให้เธอเขียนว่า… “ผมจะอุ้มคุณทุกเช้าจนกว่าเราจะแก่ ”

ที่มา ร่มโพธิ์ไทร

One thought on “สำหรับคนที่แต่งงานแล้ว หรือกำลังจะแต่งงาน, หรือยังไม่ได้แต่ง

    casemie responded:
    26/06/2009 ที่ 11:38 am

    ซึ้งจิงๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s